Contis par furlan

Jere passade di pôc le miezegnot e un talpinâ ferbint e jemplave di sunôrs il scûr. Che sorte di besteute a coreve svelte e cence cjalâsi daûr, cu le panze che sfilave l’asfalt. A viodile straviersâ le strade, in machine,

La prime volte ch’a ju veve viodûts, Silvie, a jere restade incjantade, tant che une moscje ch’a scuvierç il mâr. Il riflès dal soreli al pandeve di un butul a chel altri, zontant zûcs di lûs su la glace ch’a

Di cuant ch’al veve cjolt la radio gnove Fredo si sveave simpri content. Al veve scuviert une funzion da la svee maraveose: al podeve meti su un cd e fale sunâ di ce toc ch’al veve miôr. I plaseve cussì tant

– Dispò Flavio… – j veve domandât Checo, intant ch’al pedalave – ce isal… un Biotòpo?– Il nemì di un Biogatto ve! – j veve rispundût chel altri, ridint come un mat.– Coion! – al veve tirât su